Naar inhoud springen

Igor Sijsling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Dit is een oude versie van deze pagina, bewerkt door 83.80.84.225 (overleg) op 27 aug 2014 om 13:32. (→‎Enkelspel)
Deze versie kan sterk verschillen van de huidige versie van deze pagina.
Igor Sijsling
Igor Sijsling, Dutch Open Tennis 2008
Igor Sijsling, Dutch Open Tennis 2008
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlandse
Geboorteplaats Amsterdam, Nederland
Geboortedatum 18 augustus 1987
Woonplaats Amsterdam, Nederland
Lengte 1,90 m
Gewicht 87 kg
Profdebuut 2005
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 2.222.944 US dollar
Coach Joaquin Munoz Berajano
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 50–90
Titels 0
Hoogste positie 52e (17 februari 2014)
Huidige positie 52e (19 mei 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2013, 2014)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2013)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2012)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 27–44
Titels 1
Hoogste positie 37e (6 januari 2014)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Finale (2013)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2013)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2013)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2012, 2013)
Laatst bijgewerkt op: 19 mei 2014
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Igor Sijsling (Amsterdam, 18 augustus 1987) is een Nederlandse rechtshandige tennisser die in 2005 professional werd.

In 2006 won hij twee futurestoernooien en in Saransk zijn eerste challengerstoernooi. In 2008 won hij nogmaals twee futurestoernooien. In juli 2009 bereikte hij de finale in Manchester maar verloor met 3-6 6-4 6-2 van Olivier Rochus. Tijdens de kwalificaties voor de US Open strandde hij eveneens in de tweede ronde. In november 2009 bereikte hij de finale in Chuncheon waar hij met 2-6 3-6 verloor van Yen-Hsun Lu. In 2010 speelde hij de kwalificaties voor de Australian Open maar strandde eveneens in de tweede ronde. In het ATP-toernooi van Rotterdam knokte hij zich door de kwalificaties maar verloor in de tweede ronde van de uiteindelijke toernooiwinnaar Robin Söderling met 7-6 6-2. In november 2010 won Sijsling het challengertoernooi van Eckental.

Via het kwalificatietoernooi van Wimbledon 2011 bereikte Sijsling voor het eerst het hoofdtoernooi van een grandslamtoernooi. Sijsling verloor in de eerste ronde in drie sets van de Rus Igor Koenitsyn. Een week na te zijn uitgeschakeld in het kwalificatietoernooi van US Open 2011 won Sijsling het challengertoernooi van Alphen aan den Rijn.

In februari 2012 won Sijsling twee challengertoernooien, die van Quimper en van Wolfsburg. In mei 2012 wist Sijsling zich voor zijn tweede grandslamtoernooi te plaatsen – in de eerste ronde van Roland Garros nam hij het op tegen Gilles Müller. Sijsling verloor deze wedstrijd in vijf sets. Nadat Sijsling in juli 2012 de challenger van Vancouver op zijn naam wist te schrijven, trad hij voor het eerst in zijn carrière de top 100 van de wereldranglijst binnen. Bij de US Open 2012 strandde hij in de tweede ronde tegen de toenmalige nummer vijf van de wereld, David Ferrer.

Bij het eerste grandslamtoernooi van 2013, de Australian Open, verloor Sijsling in de eerste ronde van het enkelspel van de Oezbeek Denis Istomin. In het dubbelspel bereikte hij samen met Robin Haase de finale. Sijsling en Haase verloren deze finale van het Amerikaanse duo Bob en Mike Bryan. Bij het tweede grandslamtoernooi van 2013, Roland Garros, sloeg Sijsling zich voor de tweede keer in zijn carrière naar een tweede ronde van een grandslamtoernooi. In deze tweede ronde verloor hij van Tommy Robredo in vijf sets. Een maand later bereikte Sijsling de derde ronde van Wimbledon 2013 door Alex Kuznetsov en Milos Raonic te verslaan. Dit betekende zijn beste grandslamprestatie in het enkelspel.

Palmares

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009 vanaf 2009
Tennis Masters Cup ATP Finals
ATP Masters Series ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold ATP Tour 500
ATP International Series ATP Tour 250

Enkelspel

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score
Gewonnen challengers
1. 31 juli 2006 Vlag van Rusland Saransk Gravel Vlag van Oezbekistan Farrukh Dustov 7-68, 6-4
2. 1 november 2010 Vlag van Duitsland Eckental Tapijt Vlag van België Ruben Bemelmans 3-6, 6-2, 6-3
3. 5 september 2011 Vlag van Nederland Alphen aan den Rijn Gravel Vlag van Duitsland Jan-Lennard Struff 7-62, 6-3
4. 6 februari 2012 Vlag van Frankrijk Quimper Hardcourt Vlag van Tunesië Malek Jaziri 6-3, 6-4
5. 20 februari 2012 Vlag van Duitsland Wolfsburg Tapijt Vlag van Polen Jerzy Janowicz 4-6, 6-3, 7-69
6. 30 juli 2012 Vlag van Canada Vancouver Hardcourt Vlag van Oekraïne Sergei Bubka 6-1, 7-5

Dubbelspel

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales heren dubbel
1. 22 juli 2013 Vlag van Verenigde Staten ATP Atlanta Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Fleming
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jonathan Marray
7-66, 6-3 Details
Verloren finales heren dubbel
1. 14 juli 2008 Vlag van Nederland ATP Amersfoort Gravel Vlag van Nederland Jesse Huta Galung Vlag van Tsjechië František Čermák
Vlag van Nederland Rogier Wassen
5-7, 5-7 Details
2. 26 januari 2013 Vlag van Australië Australian Open Hardcourt Vlag van Nederland Robin Haase Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
3-6, 4-6 Details
3. 15 juli 2013 Vlag van Colombia ATP Bogota Hardcourt Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin Vlag van India Purav Raja
Vlag van India Divij Sharan
6-74, 6-73 Details
Gewonnen challengers heren dubbel
1. 30 oktober 2006 Vlag van Verenigde Staten Louisville Hardcourt Vlag van Nederland Robin Haase Vlag van Verenigde Staten Amer Delić
Vlag van Verenigde Staten Robert Kendrick
Walkover
2. 8 november 2010 Vlag van Duitsland Aken Tapijt Vlag van België Ruben Bemelmans Vlag van Verenigd Koninkrijk Jamie Delgado
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jonathan Marray
6-4, 3-6 [11-9]

Positie ATP-ranglijst enkelspel einde seizoen

  • 2005: 783
  • 2006: 302
  • 2007: 385
  • 2008: 525
  • 2009: 245
  • 2010: 126
  • 2011: 200
  • 2012: 68
  • 2013: 70

Prestatietabel

Enkelspel

Toernooi 2011 2012 2013 2014
Vlag van Australië Australian Open 1R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 3R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 1R

Dubbelspel

Toernooi 2012 2013 2014
Vlag van Australië Australian Open F 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R